De toegangsweg over dit landgoed is ruim tweehonderd meter lang en wordt gebruikt door bewoners, bezoekers en af en toe een tractor. Asfalt of klinkers zouden de plek zijn karakter ontnemen, maar de zandweg was bij nat weer nauwelijks berijdbaar en na elke bui moest er worden bijgevuld.
We hebben gekozen voor een gebonden halfverharding: een mengsel van gebroken natuursteen met een bindmiddel dat na verdichting een vaste, maar natuurlijk ogende laag vormt. De kleur sluit aan bij de omliggende bosgrond, waardoor de weg vanaf een afstand niet opvalt.
Op de plekken waar auto’s elkaar passeren is de berm verstevigd met grasgrind. Dat ligt onder de graszode weg, dus je ziet het niet, maar de berm zakt er niet meer in. Langs de laagste delen ligt een ondiepe greppel die het water naar de bestaande sloot brengt.
De weg is sindsdien het hele jaar berijdbaar en vraagt alleen nog om jaarlijks maaien van de bermen.
